Osoba o jednej twarzy i wielu zawodach. Żyje z niewolniczej pracy swojego pióra.
Pisze dla radia (uzbierało się 25 słuchowisk), dla teatru (18 sztuk), dla prasy
(ok. 100 recenzji m.in. w Gazecie Wyborczej, Teatrze Lalek, Teatrze, Dialogu
i Nowych Książkach), dla wydawnictw (20 książek i kilkanaście tomów przekładów z języków - bułgarskiego, angielskiego i chorwackiego) i dla własnej przyjemności.

Swoje geny literackie i teatralne zawdzięcza rodzicom -
Sławie i Henrykowi Bardijewskim
. (www.henrykbardijewski.com)

Szczególnie lubi formę mniej lub bardziej poetyckiej groteski, a jej ulubionym odbiorcą jest widz/czytelnik niedorosły. W krótkich chwilach, kiedy nie pisze - wydaje to,
co napisali inni jako redaktor wydawnictwa EZOP. Kiedy zaś nie pisze i nie wydaje - spotyka się z Czytelnikami lub prowadzi warsztaty dramaturgiczne dla młodzieży.

Bywa też laureatką - m.in. konkursu na sztukę dla dzieci i młodzieży poznańskiego Centrum Sztuki Dziecka (kilkakrotnie w latach 1994 - 2007), literackich konkursów IBBY „Książka Roku” (2001, 2004 i 2006) oraz Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych „Książka Wiosny” (2001) i „Książka Zimy” (2004).

Za swoje teatralne pasje została nagrodzona Srebrnym Medalem „Gloria Artis” (2010),
a za pasje literackie - „Pegazikiem” (2011), przyznawanym przez organizatorów Poznańskich Targów Książki oraz Medalem Polskiej Sekcji IBBY (2012). Otrzymała też honorowe wyróżnienie Ministerstwa Kultury Republiki Bułgarii za wkład w rozwój bułgarskiej kultury (1998), a także nagrodę Polskiej Sekcji ASSITEJ dla krytyka zajmującego się problemami teatru dla dzieci i młodzieży (2002). W roku 2011 otrzymała nominację do szwedzkiej nagrody Astrid Lindgren Memorial Award.

Jej powieść „Dom ośmiu tajemnic”, uhonorowana tytułem „Książka Roku 2006” przez Polską Sekcję IBBY, w 2008 roku została wpisana na Honorową Listę światowej IBBY oraz na Listę Białych Kruków monachijskiej Biblioteki
dla Dzieci i Młodzieży.

Jej sztuki, słuchowiska i książki były tłumaczone na języki unijne i nie unijne
(m.in. angielski, bułgarski, chorwacki, czeski, fiński, serbski i niemiecki).

........................................................................................................................................
 
.......................................................................................................................................
^ góra strony
 
 
 
 
fot. Ante Pulić